mikrokosmos

Las najczęściej traktuję jak "makroformę". Jest określonym siedliskiem, stanowi jakiś biotop, rosną w nim konkretne gatunki drzew i żyją takie i inne gatunki zwierząt. O tym, że istnieją w nim światy równoległe w skali mikro, przypominam sobie najczęściej, gdy wyjmuję kleszcza lub wyciągam spod ubrań strzyżaka.
Ale to tylko mniejsi przedstawiciele tego samego makro świata, choć niezauważalni, dopóki nie wejdą nam w drogę.
Czasami jednak gdy stawiam nogę za nogę, miękko lądującą w leśnym runie, zastanawiam się, jaką moje buty czynią rozpierduchę w zgniatanym właśnie "King Sajzie". Przecież tam, na najniższych piętrach lasu, w podszycie, egzystują tysiące mikroorganizmów, roślin i roślinek, których wyglądu, struktury, procesów życiowych, często nie jesteśmy świadomi. Larwy minujące, grzybnie i całe skomplikowane sieci powiązań. Tam, w runie zaczyna się las!
Razu pewnego kucnąłem i na chybił-trafił porobiłem zdjęcia runa. Nie są to zdjęcia mikroskopowe, ale miło było z bliska rzucić okiem na te przestrzenie.

 Na igłach sosnowych widać ślady pracy jakichś mikroorganizmów. Ogniska zapalne, ślady żerowania larw, mikro grzybnie, ślady osutki sosnowej itd. Widać też jaki mchy mają pomysł na zatrzymywanie wody.

 Tu sterczące zarodnie mchu, wyglądają jak peryskopy rozglądające się po okolicy :)

 Igły jak miecze, liść jak rozpruta tarcza ... wszędzie działają siły adekwatne do skali.

 Tekstura tego liścia przypomina rzut z góry na osiedla domków, na jakieś dzielnice :)

O, gdzieś nade mną rozpościerają się gałęzie grabu! Chyba że silny wiatr je tu zagnał. W końcu po to są te skrzydełka :) W rzeczy samej, również ze śladami pracy jakiegoś pleśniaka.

W pobliżu, na nieco wyższym pięterku, też dzieje się, oj dzieje.
Nie wiem czy to zmarznięty żółciak siarkowy czy jakiś inny żagwiowaty, ale z bliska ... fajny.

No i na najwyższym piętrze - szyszki sosnowe - stara i młoda.

Czasami warto się zbliżyć nieco bardziej :)